donderdag 24 oktober 2013

Essen, dag 0

Op de woensdag voor Essen was ik al ter plaatse. De beurs kon ik nog niet op, maar in een soort cutureel centrum in de stad was een opwarm-party georganiseerd. Voor 23 euro mocht je naar binnen, onbeperkt eten en drinken, en natuurlijk spellen spelen. Het eten en drinken waren de toegang in ieder geval al dubbel en dwars waard.
 
De bijeenkomst begon erg rustig. We waren om 4 uur aanwezig, maar toen viel er nog niet zoveel te beleven. Pas na zessen kwam het gebeuren een beetje op stoom, en toen we om acht uur weggingen, zat het lekker vol. Veel uitgevers kwamen speciaal naar deze bijeenkomst gekomen om hun nieuwe Essen-releases to laten zien.
 
Na een tweetal mooi uitgevoerde houten spelletjes geprobeerd te hebben, werden we gestrikt voor het spel Kohle & Kolonie, inderdaad een nieuwe uitgave. Na een uitvoerige regeluitleg (in het Duits), die toch nog wat vragen openliet, werd het tijd om te spelen. Het spel duurde ruim 2 uur. Een van de medespelers bleek de auteur zelf te zijn. Deze werd overigens slechts 4e, van de 5 spelers.
 
Het onderwerp van Kohle & Kolonie is de mijnbouw in het Ruhrgebied. Op het bord staan een stuk of twintig mijnbouwgebieden afgebeeld. In ieder mijnbouwgebied staan een aantal (1 tot 4) mijnen afgebeeld, die ieder in een van de 5 speelronden in het spel komen. Deze kunnen dan gekocht worden door een speler. Voor ieder gebied met meer dan 1 mijn komt er een moment in het spel dat alle mijnen samengevoegd worden tot een groot mijnbedrijf. De speler die de meeste mijnen in het gebied bezit, of het meeste geld bijlegt, wordt eigenaar van de nieuwe, grotere mijn, die gelijk punten oplevert.
 
Iedere mijn die je bezit levert voordelen op. Zo kan een mijn je arbeiders opleveren, die je in diverse industrie aan het werk kan zetten. Daar produceren ze geld of punten. Andere mijnen leveren mijnkarretjes op, en ook daar krijg je geld en punten voor als je arbeiders op de goede gebouwen heb staan. Maar de belangrijkste opbregst van mijnen zijn directe punten. Iedere speler die in een mijngebied aanwezig is, krijgt iedere ronde zoveel punten als dat er mijnen in dat gebied geopend zijn, ongeacht van wie die mijnen zijn. Het loont dus om samen met andere spelers in 1 mijngebied te zitten. Maar dan moet je wel zeker weten dat je ze op het moment van consolidatie kan overbieden.
 
Extra punten krijg je door het bouwen van nederzettingen, en door arbeiders met de trein te laten rijden. Ook kan je stoommachines bouwen, om de inkomsten van de mijnen te verhogen.
 
Het is duidelijk dat K&K veel verschillende mechanismen heeft die allemaal in elkaar grijpen. De verschillende manieren om punten te verdienen zijn goed gebalanceerd. Drie spelers eindigden uiteindelijk dicht bij elkaar, na allemaal verschillende strategieen gevolgd te hebben. Een van de speler werd monopolist in een hoek van het bord. Zelf zocht ik samenwerking in de mijnen met een andere speler, om vervolgens veel spoortegeltjes te verdienen. Met deze taktiek bouwde ik een enorme voorsprong op, maar in de eindtelling gaf de verzameling stoommachines (gedeeltelijk behaald uit consolidaties van kleine mijnbedrijfjes) van een derde speler de doorslag.
 
Kohle & Kolonie is geen gemakkelijk spel, en heeft een aantal lastige regeltjes. Met zijn behoorlijke speelduur zie ik het niet snel nog een keer op tafel komen. Maar ik vond het wel de moeite waard om het gespeeld te hebben, dus mocht je van pittige economische spellen houden, en de gelegenheid doet zich voor, grijp dan die kans.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten