Juli/augustus 2012

In juli en augustus heb ik minder spellen gespeeld dan andere maanden, en vandaar dit gecombineerde maandoverzicht. In totaal kwam er 79 keer een spel op tafel. Tichu en Magic heb ik het vaakst gespeeld: allebei 7 keer. De vaste nummer 1, Dominion, kwam niet verder dan 4 keer; evenveel als bijvoorbeeld Steam over Holland.

Drie nieuwe spellen speelde ik. Ik zet ze even op een rijtje, met mijn favoriet als eerste:

1865 Sardinia
Zoals bekend ben ik een liefhebber van het 18xx-genre. Deze treinenspellen duren over het algemeen erg lang, dus toen er een nieuw spel op de markt kwam waarin bepaalde zaken versimpeld waren, was ik al snel geinteresseerd.

1865 speelt zich af op het eiland Sardinie (en op Corsica, als je het uitgebreide spel speelt). Zoals bij alle andere 18xx-en bestaat ook dit spel uit het aandelen kopen in spoorwegmaatschappijen, en het bouwen en uitbaten van spoorlijnen.

Het meest tijdrovende klusje in deze spellen is vaak het berekenen van de opbrengsten van de maatschappijen. Iedere maatschappij heeft een aantal treinen, en voor iedere trein moet je een route op het bord inplannen, die zoveel mogelijk grote steden aandoet. In 1865 werkt het anders. Je hoeft niet iedere ronde opnieuw te gaan rekenen. In plaats daarvan wordt bijgehouden hoeveel verkeer je maatschappij aantrekt. Iedere keer als je een nieuw station plaatst, krijg je meer verkeer. Natuurlijk moet je nog wel altijd treinen kopen om al die mensen te vervoeren, maar de berekening van de opbrengst is nu simpel het vergelijken van het potentiele verkeer met de capaciteit van je treinen.

Die fase van het spel gaat dus een stuk sneller dan in "normale" 18xx-en, maar dat betekent niet dat 1865 een kort spel is. Er zijn namelijk een aantal nieuwe elementen toegevoegd. Zo is het mogelijk om twee maatschappijen samen te voegen. Een van de maatschappijen verdwijnt dan uit het spel, en kan opnieuw opgericht worden. De andere neemt alle bezittingen over, en betaalt daarna een vergoeding aan alle aandeelhouders van het verdwijnende bedrijf. Zo kan de situatie op het bord ineens totaal anders worden.

1865 is een mooi spel, dat (anders dan veel andere treinenspellen) ook met 2 gespeeld kan worden. Reken dan wel op een spel van een uur of 6.

51st State
Dit ziet er uit als een intimiderend kaartspel. Iedere kaart is bezaaid met iconen, zonder verdere uitleg. Maar als je Race for the Galaxy onder de knie hebt gekregen, dan moet 51st State ook wel lukken.

In dit spel ben je de leider van een groep/bende/fractie in een post-apocalyptisch Amerika. Iedere kaart stelt een gebouw voor, dat je kan veroveren met "militaire-krachtfiches" (dan krijg je eenmalig de bonus die aangegeven is in de rode bovenkant van de kaart), bemachtigen door te onderhandelen met je "handelfiches" (dan krijg je iedere beurt de bonus in de blauwe onderkant van de kaart), of bouwen met "bouwfiches". Voor die laatste actie krijg je een punt, en je mag voortaan de actie doen die bij dat gebouw hoort.

Als bonussen krijg je bijvoorbeeld grondstoffen, die je weer kan omzetten in de genoemde fiches. Andere kaarten geven manschappen, die je nodig hebt om sommige kaarten te gebruiken. Weer andere kaarten geven punten, en daar draait het spel uiteindelijk om. Als een speler 30 punten bij elkaar heeft, wordt de ronde afgemaakt, en daarna iemand tot winnaar uitgeroepen.

51st State is geen onaardig spel, als je eenmaal doorhebt hoe het werkt. Het blijft een gedoe met fiches omzetten in andere fiches, maar speelt wel lekker weg. Omdat je (tegen betaling) gebruik kan maken van andermans gebouwen, zit er ook wel wat interactie in het spel, al houdt dat niet echt over. Ik wil dit nog wel een paar keer spelen.


Drum Roll
Dit spel over het beheren van een circus heb ik een paar dagen geleden uitgebreid besproken. Ik heb me met Drum Roll vermaakt, hoewel het spel hier en daar wel wat haperde.

Drum Roll, het BSM doorgeefspel

Bordspelmania is het grootste Nederlandstalige forum over bordspellen. Ik volg de site regelmatig, al doe ik nooit zelf aan de discussies mee. Aan BoardGameGeek ben ik al genoeg tijd kwijt. Via Spellengek's Peter Hein (een regelmatige medespeler van mij) kwam het doorgeefspel van BSM toch een paar dagen bij mij terecht. Dat is een spel dat door een van de forumleden is gekocht, en vervolgens van hand tot hand gaat onder andere forumleden. Ik heb het spel nu drie keer gespeeld, voldoende om mijn mening te kunnen geven. Ondertussen heb ik het alweer doorgegeven aan een van mijn regelmatige tegenstanders bij Spelgroep Phoenix in Leiden.

Het spel in kwestie heet Drum Roll, ofwel "tromgeroffel". De spelers zijn ieder een directeur van een circus, en proberen drie voorstellingen op te voeren. Aan het eind van het spel wordt gekeken wie dat het beste gedaan heeft, en dat is de winnaar van het spel.

Voor iedere voorstelling zijn er vijf tot zeven voorbereidingsrondes. In iedere ronde mag je drie acties uitkiezen door het plaatsen van een van je drie actieschijven ergens op het speelbord.

De belangrijkste actie is natuurlijk het inhuren van een artiest. Naast het bord liggen altijd een aantal kaarten met daarop artiesten in 5 categorieen. Door het kiezen van de actie artiesten kan je een van deze kaarten kopen voor de afgebeelde prijs, en voor je neerleggen. Helaas moet je dan nog wel wat moeite doen om deze mensen klaar te stomen voor de voorstelling. Iedere artiest heeft bepaalde voorwaarden voor een goed optreden: bijvoorbeeld oefening, attributen of kleding. Deze worden voorgesteld door gekleurde blokjes. Op een artiestenkaart staan drie blokjes afgebeeld; hoe meer van deze blokjes je verzameld hebt, des te beter wordt de voorstelling. De blokjes krijg je ook door het inzetten van je actieschijven.

Daarnaast kan je nog acties nemen om "overig personeel" inhuren: bijvoorbeeld assistenten, die blokjes om kunnen zetten in andere kleuren blokjes, of popcornverkopers, die extra geld opleveren bij iedere voorstelling.

De laatste mogelijke acties waaruit je kan kiezen zijn de voorverkoop van kaartjes (dit levert uiteraard geld op), en het kopen van actiekaarten, die je op ieder moment kan inzetten voor extra voordelen. Actiekaarten trek je van een blinde stapel, dus deze actie is altijd een gok.

Na vijf tot zeven voorbereidingsronden (de spelers hebben zelf invloed op het aantal ronden, want na de 5e en 6e ronde wordt gestemd of er nog een ronde gespeeld wordt) wordt er een voorstelling gehouden. Hierbij leveren alle artiesten een bonus op, zoals extra blokjes, geld, of andere voordelen. De grootte van de bonus is afhankelijk van de kwaliteit van de voorstelling. Een acrobaat kan bijvoorbeeld 3 geld opleveren bij een zwakke voorstelling (slechts 1 blokje ingezet), 4 geld bij een goede (2 blokjes), of 5 geld bij een uitstekende voorstelling (3 blokjes ingezet tijdens de voorbereidingsfase). Heb je helemaal geen blokjes toegekend aan een artiest, dan moet je hem helaas ontslaan.

Als een artiest tijdens een voorstelling een perfect optreden laat zien (3 sterren, dus), dan mag je in plaats van de bijbehorende bonus te nemen, ook de kaart omdraaien. Dat levert punten op. Dit is de voornaamste manier om punten te scoren. Vaak zal je zo lang mogelijk willen wachten met het omdraaien van een artiest, om zo lang mogelijk gebruik te kunnen maken van de bonus die bij een optreden hoort. Ter compensatie vraagt een omgedraaide artiest wel een stuk minder salaris.

Aan het eind van het spel, na de derde voorstelling zijn er dan ook nog veel punten te verdienen met bijvoorbeeld een perfecte voorstelling (alle artiesten 3 sterren), en een gevarieerde voorstelling (alle 5 de soorten artiesten). Ook sommige actiekaarten leveren aan het einde punten op.

Drum Roll is een prachtig vormgegeven spel, met een origineel thema. Maar het komt eigenlijk op hetzelfde neer als vele andere spellen: blokjes verzamelen, omzetten in andere blokjes, en die weer omzetten in punten. Vergeleken met andere werkverschaffingsspellen als Caylus, Agricola en Le Havre is er in Drum Roll veel minder variatie in mogelijke acties. Iedere ronde doe je daarom bijna hetzelfde. Het verrassende in dit spel zit in hoe je de punten verdient. Het spel draait om de beslissing wanneer je artiesten om te zetten in punten.

Een probleem dat ik tijdens het spelen ervaren heb, is dat je erg geneigd bent om conservatief te spelen: alleen artiesten inhuren waarvan je zeker bent dat ze op het eind punten inleveren. Aan het eind van het spel kom je dan in moeilijkheden: als je dan nog een artiest inhuurt, en je krijgt hem niet vol met blokjes, dan levert hij geen punten op, maar je raakt wel een mogelijke bonus kwijt. Het spel bloedde daarom de laatste 2, 3 ronden een beetje dood in die paar keren dat ik het speelde.

Ik vond het leuk om Drum Roll gespeeld te hebben, want er zitten enkele verrassende spelmechanismen in. Maar ik denk niet dat ik het snel aan zal schaffen; drie keer spelen is wat mij betreft voldoende geweest.