Spellen aan Zee

Vandaag en morgen wordt in Den Haag de tweede editie van Spellen aan Zee gehouden. Ik heb de eerste dag van deze spellenbeurs bezocht, en wat mij betreft was het een geslaagde middag.

Dit jaar heeft Spellen aan Zee de knusse maar wat onhandige lokatie van vorig jaar ingewisseld voor Sporthal Ockenburg. Dat was ook wel nodig, want de kleine kamertjes en smalle gangen van vorig jaar zouden onhandig zijn geweest bij een groter aantal bezoekers. In de sporthal passen die dat jaar wel. Helaas viel het aantal bezoekers mij nogal tegen. De zaal was behoorlijk leeg toen ik vanochtend binnenkwam, en hoewel het later wel wat aantrok, werd het nooit echt druk. Daardoor was er natuurlijk wel volop de gelegenheid om de spellen te spelen die gepresenteerd werden.

Het eerste spelletje dat ik geprobeerd heb, was Dobble, een klein kaartspelletje. Op iedere kaart staan zo'n 10 symbolen, en ieder tweetal kaarten heeft precies 1 symbool gemeen. Met dit spelmateriaal zijn diverse spelletjes te spelen. Zo kan je bijvoorbeeld iedere speler een kaart geven, en dan een voor een de andere kaarten opendraaien. Wie het eerst het symbool noemt dat ook op zijn eigen kaart staat, mag de kaart van de stapel nemen. Het concept is wel aardig, het spelletje gaat snel, en dat is maar goed ook want het gaat snel vervelen.

Daarna kwam er een plaatsje vrij bij de belangrijkste nieuwigheid van de beurs, Discworld: Ankh Morpork. Dit is een hagelnieuw spel door Martin Wallace, gebaseerd op de Schijfwereld-boeken van Terry Pratchett. Nu ben ik niet zo'n Wallace-fan, maar ik ben wel helemaal weg van Pterry, dus dit spel wilde ik wel graag proberen.

Het spel speelt zich af in de grootste stad op de Schijfwereld: Ankh Morpork. De heerser van de stad is spoorloos verdwenen, en 2 tot 4 notabelen strijden om de macht. Dit doen ze door handlangers in de verschillende wijken van de stad te plaatsen en gebouwen neer te zetten. Iedere speler heeft daarbij een geheim eigen doel: de ene speler wil zijn handlangers over zoveel mogelijk wijken verspreiden; een andere speler wil graag in een beperkt aantal wijken de meerderheid hebben; een derde speler wint als hij 50 goudstukken in bezit heeft. Omdat er in totaal 7 karakters zijn met ieder een eigen winconditie, weet je nooit precies wanneer het spel afgelopen is.

Ankh-Morpork speelde makkelijk weg, en het viel me voor een Wallace alleszins mee. Wie het spel ook wil spelen, moet echt naar Den Haag komen, want het duurt nog even voordat Ankh-Morpork in de winkel verkrijgbaar is. Op Spellen aan Zee is het wel te koop, en ik heb 't mee naar huis genomen. Als je meer dan 100 euro wil besteden aan dit spel, dan kan dat ook, maar dan moet je nog even op de luxe editie wachten.

Hierna kwam Dragon Delta op tafel. Hierin moet je een Zuidoost-Aziatische rivier oversteken door het neerzetten van stenen, en daaroverheen neerleggen van planken. Iedere ronde moet je 5 acties doen, die je vantevoren in het geheim bepaalt (zoals in Roborally, dus). Onder deze acties zitten constructieve, zoals stenen en planken plaatsen, maar je kan ook acties van je medespelers blokkeren of planken en stenen weghalen. Door tegenwerking van de tegenstanders kan het dus zijn dat je met de tweede helft van je voorgeprogrammeerde acties niets meer kan doen. Het principe van Dragon Delta is best aardig, maar het spel duurt eigenlijk te kort om echt te boeien.

Quarriors is een zogenaamde deck building game, zoals Dominion. Maar in plaats van kaarten bevat de doos een massa dobbelstenen. Aan het begin van het spel worden er 10 monsters en toverspreuken gekozen, en voor ieder monster en spreuk worden er 5 dobbelstenen klaargelegd. Iedere speler begint met 12 dobbelstenen: de meeste hebben op iedere zijde "geld", maar een paar hebben eenvoudige "monsters". Met het geld kan je nieuwe dobbelstenen kopen, en met de monsters kan je de dobbelstenen van andere spelers verslaan. Als je monsters heb gespeeld die niet door andere spelers verslagen worden, scoren ze aan het begin van de volgende beurt punten voor je, en wie het eerst bij een vastgesteld aantal punten is, wint.

De geluksfactor in Quarriors is veel hoger dan die in Dominion. Als je een kaart koopt in Dominion, kan je er zeker van zijn dat je de kaart een volgende ronde tegenkomt. Maar als je een dobbelsteen koopt die een bepaald monster voorstelt, moet je maar hopen dat je dat monster ook gooit, wanneer je de dobbelsteen in een latere beurt trekt. Ik zou het spel wel vaker willen spelen, want ik had er wel plezier in, maar het is geen topspel.

Als afsluiting van de dag heb ik nog drie keer Dominion gespeeld. Het gaat nooit vervelen. Note to self: een dubbele aankoop van een Masquerade in de eerste twee beurten is een erg sterke zet, met name als je de volgende 6 beurten iedere keer een van de Masquerades trekt...

Zoals ik al zei, heb ik me goed vermaakt vandaag. Of de organisatoren van Spellen aan Zee ook tevreden zijn, waag ik te betwijfelen. Zou het aan het mooie weer gelegen hebben? Hopelijk zijn er morgen meer belangstellenden.

Spellen aan Zee

Dit weekend is in Den Haag de spellenbeurs Spellen aan Zee.  't Is voor mij maar een half uurtje fietsen, dus was ik vanmiddag om een uur of twee bij het bridge-centrum aan de Kerketuinenweg. De lokatie was goed te herkennen: de Belgische bus van de uitgever Asmodee stond voor de deur geparkeerd.

Binnen waren de tafeltjes redelijk goed bezet. Dat is goed nieuws voor de organisatie; het is altijd even afwachten of een beurs gaat lopen, maar voor een eerste editie viel de publieke opkomst (na een aarzelende start 's ochtends) niet tegen. De beurs was verdeeld over een aantal kleine zaaltjes, en was daarom niet heel overzichtelijk. In een aantal kraampjes verkochten winkelieren hun waren. Hier kwam ik onder andere de gloednieuwe Agricola Goodies-box tegen. Niet gekocht, want ik heb het grootste deel van de inhoud al. Ook de nieuwe kaart voor Hoogspanning (Benelux en Midden-Europa) lag er.

Na even rondgekeken te hebben, ging ik aan een tafeltje zitten voor een eerste spel: het abstracte twee-persoonsspel Avalam van Asmodee. Dit was een demonstratiemodel; later zag ik de kleinere normale spellen ook liggen. Avalam doet een beetje denken aan de GIPF-serie, vooral aan DVONN en TZAAR. Je probeert je eigen speelschijven op de schijven van je tegenspeler te zetten, totdat je torens hebt gebouwd die niet meer geslagen kunnen worden. Wie aan het eind de meeste torens heeft, wint. De regels zijn simpel, maar het spel lijkt toch meer diepgang diepgang te hebben dan je na de uitleg zou denken.

Het tweede spel dat ik speelde was Forbidden Island. Dit blijkt een aanrader te zijn. Het is een light-versie van Pandemie. De spelmechanismen zullen bekend zijn voor iemand die met dat eerdere spel van dezelfde ontwerper heeft gespeeld. Forbidden Island is wel een stuk simpeler en korter dan zijn grote broer, maar heeft evenveel spanning. In plaats van het uit de wereld helpen van een aantal enge ziektes ben je dit keer met een groep avonturiers op zoek naar vier schatten op een eiland, dat langzaam aan het onderlopen is. Ik denk erover om dit spel aan te schaffen zodra het in Nederland te koop is (of misschien in oktober op Essen). Met zijn korte speelduur zie ik het wel regelmatig gespeeld gaan worden als startspel van een spellenavond.

Daarna speelde ik nog 2 potjes Havannah, een spel dat veel weg heeft van Hex of Twixt. Op een zeshoekig veld dat onderverdeeld is in kleine zeshoeken probeer je 2 hoeken of 3 zijkanten met elkaar te verbinden. Dit is een echte brainburner; mijn tegenstander was bekend met het spel (en bovendien een ervaren Go-speler); geen wonder dus dat ik twee keer ben ingemaakt.

Ondertussen waren ook de dozen met Kolonisten-spellen aangekomen, waarmee morgen het NK Kolonisten van Catan gehouden gaat worden. Ik zit in de wedstrijdleiding daar, dus ik moet (op zondag!) morgen al om negen uur op de beurs aanwezig zijn. Er worden drie ronden gespeeld: een met het basisspel, een keer met de Zeevaarders-uitbreiding, en een met het nieuwe zelfstandige spel Kolonisten van de Lage Landen.

Deze eerste dag van Spellen aan Zee was wat mij betreft geslaagd. Volgens mij was er was een goede verhouding tussen het aantal spelers en het aantal demonstratietafeltjes, waardoor het niet moeilijk was om een spel te vinden om te spelen, maar het toch gezellig druk was. Het zou mij niets verbazen als deze spellenbeurs ("de grootste in de Randstad") volgend jaar een tweede editie kan beleven.