September 2011

In september speelde ik 40 spellen, waarvan Dominion de meestgespeelde was, met 10 keer. Niet zo'n goede spellenmaand dus, maar er zaten wel een behoorlijk aantal nieuwe spellen tussen. Dat waren de volgende:

Villa Paletti
De firma Zoch heeft een aantal behendigheidsspellen uitgegeven die ook voor spelers van strategische spellen interessant zijn. Twee van mijn favoriete spellen zijn Bausack en Bamboleo, en daarom was ik erg benieuwd naar Villa Paletti, dat in 2002 de Spiel des Jahres won. En ik moet zeggen, dit is wederom een topspel.

Het spel begint met het neerzetten van alle speelstukken op het grondstuk, waarna geloot wordt wie met welke kleur speelt. De startspeler legt het grootste (blauwe) plateau neer, en daarna moeten de spelers om de beurt een van hun eigen stukken op het bovenste plateau zetten. Als ze dat niet meer kunnen, dan mogen ze in plaats daarvan een nieuwe verdieping beginnen.

Als het kleinste plateau gelegd is, maar niemand meer een stuk kan verplaatsen, dan is het spel afgelopen. Ook als de toren instort, eindigt het spel. De winnaar is de speler met de meeste (en grootste) stukken op het hoogste niveau. Tenzij dat natuurlijk degene is die de toren heeft laten instorten; dan wint de speler die voor hem de meeste stukken op het bovenste patform had.

Villa Paletti is een geslaagde mengeling van behendigheid en strategie. Door het handig neerzetten van je speelstukken kan je voorkomen dat een van jouw stukken een cruciale steunpilaar is, en dus niet weggehaald kan worden. Het spel is het leukst met 4 spelers, omdat dan iedere kleur een eigenaar heeft, maar ook met 3 spelers is het de moeite waard.

Discworld: Ankh Morpork
Over dit spel heb ik eerder al wat geschreven. Na Spellen aan Zee kwam het nog een paar keer op tafel, en ik begin wat twijfels te krijgen bij de gebalanceerdheid.

Zolang alle spelers goed op blijven letten, is het heel moeilijk om je overwinningsconditie te bereiken. De door mij gespeelde spellen duurden dan ook steeds tot de trekstapel op was. Een van de personages heeft precies dat als overwinningsconditie: met Commander Vimes win je als het spel niet tussentijds wordt afgebroken. In mijn ervaring heeft Commander Vimes dan ook de meerderheid van de spellen gewonnen.

De volgende keer dat we Ankh Morpork spelen, zal ik Vimes daarom van tevoren uit het spel verwijderen. Wellicht wordt het daardoor voor alle spelers makkelijker om te winnen.

Magna Grecia
Dit is al een wat ouder spel dat vergeten lijkt te zijn, maar het is best aardig om te spelen. Iedere speler probeert met zijn eigen kleur wegen dorpen met elkaar te verbinden. Ook kunnen ze nieuwe steden stichten, of marktplaatsen neer te zetten. Al deze acties kunnen punten opleveren; sommige tijdens het spel, andere tijdens de eindtelling.

Magna Grecia is, zoals ik zei, niet onaardig, maar ook niet echt vernieuwend. Het onderscheidt zich niet erg van andere "verbindingsspellen". De regels zijn hier en daar verwarrend, omdat iedere manier van speelstukken plaatsen en iedere scoringswijze andere regels heeft over hoe lokaties verbonden moeten zijn met je eigen netwerk. Ik zal dit niet afslaan om te spelen, maar zal het ook niet zelf uitkiezen.


Quarriors!, Dragon Delta, Dobble
Deze spellen heb ik sinds Spellen aan Zee niet meer gespeeld, dus voor mijn mening over deze spellen verwijs ik je naar mijn eerdere verslag.

Spellen aan Zee

Vandaag en morgen wordt in Den Haag de tweede editie van Spellen aan Zee gehouden. Ik heb de eerste dag van deze spellenbeurs bezocht, en wat mij betreft was het een geslaagde middag.

Dit jaar heeft Spellen aan Zee de knusse maar wat onhandige lokatie van vorig jaar ingewisseld voor Sporthal Ockenburg. Dat was ook wel nodig, want de kleine kamertjes en smalle gangen van vorig jaar zouden onhandig zijn geweest bij een groter aantal bezoekers. In de sporthal passen die dat jaar wel. Helaas viel het aantal bezoekers mij nogal tegen. De zaal was behoorlijk leeg toen ik vanochtend binnenkwam, en hoewel het later wel wat aantrok, werd het nooit echt druk. Daardoor was er natuurlijk wel volop de gelegenheid om de spellen te spelen die gepresenteerd werden.

Het eerste spelletje dat ik geprobeerd heb, was Dobble, een klein kaartspelletje. Op iedere kaart staan zo'n 10 symbolen, en ieder tweetal kaarten heeft precies 1 symbool gemeen. Met dit spelmateriaal zijn diverse spelletjes te spelen. Zo kan je bijvoorbeeld iedere speler een kaart geven, en dan een voor een de andere kaarten opendraaien. Wie het eerst het symbool noemt dat ook op zijn eigen kaart staat, mag de kaart van de stapel nemen. Het concept is wel aardig, het spelletje gaat snel, en dat is maar goed ook want het gaat snel vervelen.

Daarna kwam er een plaatsje vrij bij de belangrijkste nieuwigheid van de beurs, Discworld: Ankh Morpork. Dit is een hagelnieuw spel door Martin Wallace, gebaseerd op de Schijfwereld-boeken van Terry Pratchett. Nu ben ik niet zo'n Wallace-fan, maar ik ben wel helemaal weg van Pterry, dus dit spel wilde ik wel graag proberen.

Het spel speelt zich af in de grootste stad op de Schijfwereld: Ankh Morpork. De heerser van de stad is spoorloos verdwenen, en 2 tot 4 notabelen strijden om de macht. Dit doen ze door handlangers in de verschillende wijken van de stad te plaatsen en gebouwen neer te zetten. Iedere speler heeft daarbij een geheim eigen doel: de ene speler wil zijn handlangers over zoveel mogelijk wijken verspreiden; een andere speler wil graag in een beperkt aantal wijken de meerderheid hebben; een derde speler wint als hij 50 goudstukken in bezit heeft. Omdat er in totaal 7 karakters zijn met ieder een eigen winconditie, weet je nooit precies wanneer het spel afgelopen is.

Ankh-Morpork speelde makkelijk weg, en het viel me voor een Wallace alleszins mee. Wie het spel ook wil spelen, moet echt naar Den Haag komen, want het duurt nog even voordat Ankh-Morpork in de winkel verkrijgbaar is. Op Spellen aan Zee is het wel te koop, en ik heb 't mee naar huis genomen. Als je meer dan 100 euro wil besteden aan dit spel, dan kan dat ook, maar dan moet je nog even op de luxe editie wachten.

Hierna kwam Dragon Delta op tafel. Hierin moet je een Zuidoost-Aziatische rivier oversteken door het neerzetten van stenen, en daaroverheen neerleggen van planken. Iedere ronde moet je 5 acties doen, die je vantevoren in het geheim bepaalt (zoals in Roborally, dus). Onder deze acties zitten constructieve, zoals stenen en planken plaatsen, maar je kan ook acties van je medespelers blokkeren of planken en stenen weghalen. Door tegenwerking van de tegenstanders kan het dus zijn dat je met de tweede helft van je voorgeprogrammeerde acties niets meer kan doen. Het principe van Dragon Delta is best aardig, maar het spel duurt eigenlijk te kort om echt te boeien.

Quarriors is een zogenaamde deck building game, zoals Dominion. Maar in plaats van kaarten bevat de doos een massa dobbelstenen. Aan het begin van het spel worden er 10 monsters en toverspreuken gekozen, en voor ieder monster en spreuk worden er 5 dobbelstenen klaargelegd. Iedere speler begint met 12 dobbelstenen: de meeste hebben op iedere zijde "geld", maar een paar hebben eenvoudige "monsters". Met het geld kan je nieuwe dobbelstenen kopen, en met de monsters kan je de dobbelstenen van andere spelers verslaan. Als je monsters heb gespeeld die niet door andere spelers verslagen worden, scoren ze aan het begin van de volgende beurt punten voor je, en wie het eerst bij een vastgesteld aantal punten is, wint.

De geluksfactor in Quarriors is veel hoger dan die in Dominion. Als je een kaart koopt in Dominion, kan je er zeker van zijn dat je de kaart een volgende ronde tegenkomt. Maar als je een dobbelsteen koopt die een bepaald monster voorstelt, moet je maar hopen dat je dat monster ook gooit, wanneer je de dobbelsteen in een latere beurt trekt. Ik zou het spel wel vaker willen spelen, want ik had er wel plezier in, maar het is geen topspel.

Als afsluiting van de dag heb ik nog drie keer Dominion gespeeld. Het gaat nooit vervelen. Note to self: een dubbele aankoop van een Masquerade in de eerste twee beurten is een erg sterke zet, met name als je de volgende 6 beurten iedere keer een van de Masquerades trekt...

Zoals ik al zei, heb ik me goed vermaakt vandaag. Of de organisatoren van Spellen aan Zee ook tevreden zijn, waag ik te betwijfelen. Zou het aan het mooie weer gelegen hebben? Hopelijk zijn er morgen meer belangstellenden.